KARTALLARA SÜRÜNME DERSİ...

Hayat ne garip diye düşündüm bir an . Ama onu garip yapanda zorlaştıran da biz değilmiyiz. Ne güzel söylemiş Bediüazzaman '' Güzel gören güzel düşünür, güzel düşünen güzel rüya görür. Güzel rüya gören hayatından lezzet alır.'' belkide biz istemiyoruz güzel olmasını. iki motor tipi vardır. Arkadan ittirmeli, kendinden ittirmeli. Biz bekleriz birileri bizi ittirsin diye. Sonradan anlarız ki bizi ittirenler destek verenler ileriye doğru değil geriye doğru iterlermiş bizi. Buna izin veren yine bizleriz. Ben artık çevremde sen yapamazsın, sen bu işi beceremezsin diyenlere yer vermicem size de tavsiyem bu insanları çevrenizde barındırmayın Benim çok sevdiğim ablam ve abim ve çok sevdiğim düşün taşın kulüp arkadaşlarım gibi beni motive eden hırslandıran ve yapabiliceğimi inandıran insanlara yer vericem. Eğer başarmak istiyorsak radikal kararlar vermek gerekir yakındır karar vermem yakındır...
Çok sevdiğim saydığım birinin blog sayfasını okurken Muhammed İkbalın güzel bir şiirinin bir kaç satırını okudum.
'' Ya Rabbi şikayetçiyim şu mektep hocalarından,
Kartallara yerde sürünme dersi veriyorlar saçma sapan.''
Ne güzelde açıkladı bu satırlar içimdikileri. Artık yer yok yerde sürünmeyi gösterenlere bu hayatta.